Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ:
Ο Χάτσι ζούσε για 10 χρόνια στην αυλή μιας μονοκατοικίας στο Χαλάνδρι και το μέλλον του ήταν αβέβαιο, καθώς ο κηδεμόνας του θα έμπαινε σε οίκο ευγηρίας και το σπίτι θα ενοικιαζόταν. Λίγο καιρό αργότερα, ο κηδεμόνας του δυστυχώς απεβίωσε και κανένας συγγενής δεν είχε τη δυνατότητα να τον πάρει, οπότε παραδόθηκε στο Δήμο, όπως ορίζει ο νόμος. Για καλή του τύχη, βρέθηκε άμεσα λύση και γλίτωσε την (ίσως επ’ αόριστον) παραμονή σε κλουβί καταφυγίου. Σήμερα φιλοξενείται σε σπίτι εθελοντών, με αρκετά ακόμα ζώα, και αναζητεί μία μόνιμη οικογένεια.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ:
Ο Χάτσι στην αρχή ήταν ένας σκύλος που δεν ήθελε πολλά πάρε δώσε με ανθρώπους (δεν είχε γνωρίσει και πολλούς), γάβγιζε σε όλα τα σκυλιά που περνούσαν έξω από την αυλή του (δεν είχε γνωρίσει και κανένα) και δεν είχε ούτε τη διάθεση ούτε το θάρρος να βγει από αυτή την αυλή (η πόρτα ήταν ανοιχτή και δε φανταζόταν καν να κάνει το βήμα). Στο διάστημα που φιλοξενείται, μένει με σκυλιά και μια τυφλή γάτα, παραμένει χωρίς πρόβλημα σε crate και δεν δημιουργεί καμία αναστάτωση. Ο Χάτσι όσο φιλοξενείται έχει ζήσει ό,τι δεν έζησε τα προηγούμενα 10 χρόνια. Έχει κάνει άλματα προόδου, από τη φάση που έπαιρνε 2 ώρες να του περάσεις λουρί και δάγκωνε από το στρες του, ή όταν πατούσε πεζοδρόμιο τον έπιανε πανικός. Τώρα προσφέρεται να του βάλεις λουρί γιατί απολαμβάνει πλέον τη βόλτα, δεν τραβάει καθόλου και ακολουθεί τον συνοδό του. Με τους ανθρώπους είναι πιο δεκτικός πια, εάν φυσικά γίνει η σωστή προσέγγιση και μόλις χτιστεί εμπιστοσύνη, αρχίζει να ζητάει τα χάδια και την επαφή. Είναι ένας σκύλος χαμηλής ενέργειας και δεν έχει πολλές απαιτήσεις. Μπορεί να είναι εξαιρετική παρέα για κάποιον που θέλει να βγαίνει ήρεμες βόλτες.
